Herkesin ailesinde çiçek merakı olan biri vardır. Bizim ailede de anneannemdir. Öyle bağlıdır ki onlara salonun her köşesi ve balkonu onlarla kaplıdır. Her sabah ilk onların yanına gider, ışığın gelmesini sağlamak için perdeleri aralar. Günaydınlaşıp, onlarla konuşur. Adeta çocuklarıymış gibi sever, ilgi gösterir. Ne sulanacakları zamanı kaçırır, ne de verilmesi gereken ilgiyi… Onlarda anlar bu ilgiyi ve sevgiyi. Belki daha önce açmadığı kadar çok çiçek açar. Anneannemde bunun verdiği emeğin karşılığı olduğunu bilir. İşte böyle birşey çiçek sevmek…
Eylül 16, 2009
Yorum yapın »
Henüz yorum yapılmamış.
Bu yazıya yapılan yorumlar için RSS beslemeleri. URI'nin geri izlemesini yap.